Het verloopt bijna volgens een vast schema. Organisaties zoals Wakker Dier en de Consumentenbond onderzoeken kippenvlees in de supermarkt, ontdekken een besmetting, bekritiseren de intensieve veehouderij en het antibioticagebruik (en soms de consument), LTO komt met een sussende reactie, een klein deel van de consumenten schrikt (even) en na enige tijd gaat de verkoop als vanouds.

Niks nieuws dus bij de recente melding dat bijna alle gangbare en een fl ink deel van de biologische kipfi let is besmet met bacteriën met ESBL-eigenschappen. Die zijn resistent tegen antibiotica, maar niet tegen goed bakken en hygiënisch werken in de keuken. Omdat er geen slachtoffers kunnen worden geïnterviewd, verdwijnt de media-opwinding weer snel. Moet je nu als boer je schouders ophalen? En overgaan tot de orde van de dag, inclusief dus terugdringen van het antibioticagebruik, het investeren in dierenwelzijn en het voldoen aan steeds strengere milieu- eisen de komende jaren? Dat zou niet slim zijn. Het risico dat het echt een keer fout gaat, ligt altijd op de loer.

Zelfs een volledig onjuist gerucht is dan al voldoende. Vraag maar aan de tuinders tijdens de EHEC-affaire. Het is ook niet goed voor het imago, zelfs al kunnen pluimveehouders, en terecht, wijzen op de voortdurende consumptiestijging van kippenvlees. Wat trouwens niet automatisch betekent dat ook de boer daarvan 1 op 1 profiteert… Maar toch, teveel voedselschandalen kunnen een eind maken aan dat verkoopsucces. En als dat gebeurt, kan het heel snel gaan.

Reageren kan hieronder.